فردا نمایشگاه بین المللی لوازم خانگی تهران آغاز به کار میکنه. مدیرعاملمون هم بابت همین موضوع عازم تهرانه و من هم خوشحال از ندیدن چهره نورانی ایشون، کلی برنامه ریزی برای پنجشنبه و جمعه کرده بودم. تعدادی فیلم خوب انتخاب کرده و قصد داشتم با خاموش کردم گوشی موبایل و کشیدن پریز تلفن و ایضاً آیفون در خونه، تمام این دو روز رو فقط فیلم ببینم که امروز حضرت آقا به صورت کاملا ناگهانی به منشی فرمودن: خانم فلانی. دوتا بلیت هواپیما واسه من و آقای یگانه برای فردا بگیرین! باتعجب پرسیدم: ــ مگه قراره من بیام؟ ــ تو که حتماً باید باشی! ــ آخه مرد مومن. چرا زودتر نمیگی خب؟ جوابی نداد و مشغول وراجی با تلفنش شد. یه لحظه هوس کردم بگیرم بزنمش! خب مرد حسابی. مثل بچه آدم از اول هفته بگو که قراره باهم بریم حداقل من برنامه ریزی تفریحات سالم نکنم. اگه زودتر میگفتی تو این مدت می تونستم مریض بشم و بگم نمیام! یا اونقدر وقت داشته باشم که یکی از اقوام رو بکشم و بگم باید تو مراسم ختمش شرکت کنم! و دهها راه فرار ایرانیزۀ دیگه. ولی اون نامرد گذاشت دقیقۀ نود بهم گفت. منم که پررو!! مگه به این سادگی جا خالی میکنم؟ به منش

بعدازظهر که از چُرت نیمروزی بیدار شدم نشستم کنار آکواریوم ماهیها و همزمان با خوردن چای نگاهشون میکردم. فکر کنم چندماه میشه که به آکواریومم با این دقت نگاه نکرده بودم. دیدم ای دل غافل! مخزن، پر از بچه ماهیهای کوچیک و بزرگه. 4 نسل ماهی نرها به دنبال ماده ها با هم مسابقه گذاشتن. تاحدیکه نسبت 3 نر به یک ماده رو شاهد بودم! از همه بدتر اینکه بعضیهاشون هم نه همشیره حالیشون بود و نه حتی والده!!! به عبارت دیگه ز ن ا ی با محارم! خاک بر سرشون اصلا چه دلیل داره که خونۀ من بخواد مکان فسق و فجور این موجودات فاسد بشه؟! مرده شور برده ها پارتی گرفته بودن واسه خودشون! بلند شدم و ابزار مخصوص گشت ارشاد رو آوردم! شیلنگ آب و تشت مخصوص و مثل همیشه هم کش رفتن چند کاسه از آشپزخونه همراه با نگاههای چپ چپ عیال! همه شون رو خالی کردم توی تشت و آکواریوم رو بردم حموم حسابی شستم و دوباره از همون آب کهنه با ترکیب یک سوم آب تازه پر کرده و چیدمان هم انجام شد و درنهایت رفتم سراغ ارشاد ماهیها. تعدادشون هم کم نبود. هزارماشالا تا تونستن زاییدن. نزدیک به 100 تا ماهی از مادربزرگ تا بچه ماهی دومیلیمتری رو باید تفکیک جنسی